गीता

मी एक साधनी -
महाराज, भगवंताने सांगितलेल्या आठव्या अध्यायातील अक्षरब्रह्मयोग म्हणजे काय?
माझ्या मनातील सद्‌गुरू -
हा योग म्हणजे प्रथम ब्रह्म, अध्यात्म, कर्म, अधिभूत व अधिदैव, अधियज्ञ यांना जाणणे, व युक्तचित्त होणे.
ब्रह्म – परम अक्षर (ॐ)
अध्यात्म – आपले स्वरूप म्हणजे जीवात्मा असे जाणणे
कर्म- भूतांचे भाव उत्पन्न करणारा त्याग म्हणजे कर्म
अधिभूत – उत्पत्ती-विनाश असलेले सर्व पदार्थ अधिभूत आहेत हे जाणणे.
अधिदैव – हिरण्मय पुरुष अधिदैव आहे जे जाणणे
अधियज्ञ – या शरीरात भगवंतच वासुदेव अंतर्यामी रुपाने अधियज्ञ आहे हे जाणणे.

मी एक साधनी -
सातव्या ज्ञानविज्ञानयोगामध्ये भगवंत "मी कसा आहे, माझी माया कशी आहे? माझ्या प्रकृतीपासून भूतसमुदाय कसा निर्माण झालेला आहे? माझ्यापासून तीन भाव कसे निर्माण झाले आहेत? याबद्दल सांगतात.
ते म्हणतात की "मायेच्या द्वारा ज्यांचे ज्ञान हरण केले गेले आहे असे आसुरी स्वभावाचे, मनुष्यातील नीच असणारे, दुष्ट कर्मे करणारे मूर्ख लोक मला भजत नाहीत."
ते पुढे, त्यांना भजणार्‍या ४ प्रकारच्या भक्तांचे वर्णन करतात.
त्याविषयी अधिक आपल्याकडून समजून घ्यावं असं मला वाटतंय.
माझ्या मनातील सद्गुरु:
भक्तजन चार प्रकारचे असतात.

मी- एक साधनी:
सहाव्या अध्यायात सांगितलेला आत्मसंयमयोग कसा असतो, महाराज ?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
आत्मसंयमयोग दुःखी संसारापासून सोडविणारा हा योग आहे.
------------------------
मी- एक साधनी:
तो कसा आचरावा?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
साधकाने स्वतःच स्वतःचा संसारसमूहातून उध्दार करुन घ्यावा.
स्वतःला अधोगतीला जाऊ देऊ नये.
मनुष्य स्वतःच स्वतःचा मित्र आहे आणि स्वतःच स्वतःचा शत्रू आहे.
मन-इंद्रिये-शरीराला वश करुन घेउन, आशारहित होऊन, संग्रहरहित होऊन साधकाने एकाकी रहावं आणि आत्म्याला परमात्म्यामध्ये लावावं.

मी- एक साधनी:
महाराज, गीतेत वर्णिलेला पाचव्या अध्यायातील कर्मसंन्यासयोग कसा असतो?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
संन्यास व कर्मयोग दोन्हीही कल्याणकारी आहेत. दोन्हीत कर्मयोग अधिक श्रेष्ठ आहे. ज्ञानयोग्यांना जे स्थान प्राप्त होते तेच कर्मयोग्यांनाही होते. हे दोन्ही एकच एकच आहेत हे जो पहातो, तोच खरे पहातो.
-----------------------
मी- एक साधनी:
तो कसा आचरावा?
माझ्या मनातील सद्गुरु:

मी- एक साधनी:
गीतेच्या चवथ्या अध्यायात सांगितलेला ज्ञानकर्मयोग कसा असतो?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
हा अविनाशी योग परमात्म्याने प्रथम सूर्याला सांगितला, त्याने तो आपला पुत्र मनू याला सांगितला, मनूने त्याचा पुत्र राजा ईश्वाकू याला सांगितला. परंपरेने तो राजर्षींनी जाणला. त्यानंतर पुष्कळ काळापासून हा योग पृथ्वीवर नष्ट झाला होता. हा योग परमात्म्याने श्रीकृष्ण अवतारात अर्जुनाला सांगितला.
हा योग अतिशय उत्तम आहे.
तो रहस्यमय आहे.
तो गुप्त ठेवण्यासारखा आहे.
पूर्वीच्या मुमुक्षूंनी हा जाणून त्याप्रमाणे कर्मे केली.

मी-एक साधनी:
महाराज भगवंताने तिसर्‍या अध्यायात सांगितलेला कर्मयोग कसा असतो?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
कर्माचे बंधन न होता स्वधर्मकर्म करण्यास सांगणारा हा कर्मयोग आहे.
------------------
मी-एक साधनी: तो कसा आचरावा?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
मनुष्य कर्मे केल्याशिवाय निष्कर्मतेला (योगनिष्ठेला) प्राप्त होत नाही, फक्त कर्माचा त्याग केल्याने सांख्यनिष्ठा प्राप्त होत नाही.
मनुष्याने शास्त्राने नेमून दिलेली कर्तव्यकर्मे करावीत, कर्म न करण्य़ापेक्षा कर्मे करणे श्रेष्ठ आहे, कर्म न केल्याने शरीर-व्यवहार चालणार नाहीत.

मी एक साधनी:
जीवात्मा अनेक जन्मात जी शरीरे मिळवतो त्याविषयी भगवंत काय सांगतात?

माझ्या मनातील सद्गुरु:
ज्याप्रमाणे जीवात्म्याला या शरीरात बालपण-तारुण्य आणि वार्धक्य येते, त्याचप्रमाणे दुसरे शरीरही मिळते.
या नाशरहित, मोजता न येणार्‍या, नित्यस्वरूप जीवात्म्याची ही शरीरे नाशिवंत आहेत.
शरीर मारले गेले तरी आत्मा मारला जात नाही.
ज्याप्रमाणे माणूस जुनी वस्त्रे टाकून देऊन दुसरी नवी वस्त्रे घेतो, त्याचप्रमाणे जीवात्मा जुनी शरीरे टाकून दुसर्‍या शरीरात जातो.

मी एक साधनी:
जीवात्म्याला कोण जाणतो?

मी एक साधनी:
आत्मा-परमात्मा हे शब्द नेहमी वाचनात ऐकिवात असतात, त्यांचा अर्थ नेमका काय आहे? ते शब्द मला परके का वाटतात? जीवात्मा कसा असतो?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
जीवात्मा कायम असतो.
हा अविनाशी आहे.
आत्मा कोणालाही मारत नाही आणि कोणाकडून मारला जात नाही.
आत्मा कधीही जन्मत नाही आणि मरतही नाही.
हा एकदा उत्पन्न झाल्यावर पुन्हा उत्पन्न होणारा नाही, कारण हा जन्म नसलेला, नित्य, सनातन, आणि प्राचीन आहे.
या आत्म्याला शस्त्रे कापू शकत नाहीत.
विस्तव जाळू शकत नाही.
पाणी भिजवू शकत नाही आणि वारा वाळवू शकत नाही.

मी एक साधनी:
सत्कर्मी तरीही पूर्ण युक्त न झालेल्या माणसाची (योगभ्रष्ट) मृत्यूनंतरची गती काय असते?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
अंतकाळी तो संयमी नसल्यानं योगापासून विचलित होतो.
तो अधोगतीला जात नाही.
पुण्यकृतांच्या लोकांमध्ये पुष्कळ वर्षे निवास करुन नंतर श्रीमान व शुध्द असणार्‍या माणसांच्या घरात जन्माला येतो.
अथवा ज्ञानवान योग्यांच्या कुळात जन्म घेतो.
पूर्वीच्या शरीरात संपादित केलेल्या बुध्दीचा लाभ त्याला मिळतो.
त्यामुळे परमात्म्याच्या सिध्दीसाठी तो जास्त प्रयत्न करतो.

मी एक साधनी:
सत्वगुण वाढला की माणसामध्ये काय फरक पडतो?
माझ्या मनातील सद्गुरु:
सत्वगुण सुखाला प्रवृत्त करतो.
सत्वगुणवृध्दीमुळे देहामध्ये, सर्व व्दारांमध्ये प्रकाश व ज्ञान उत्पन्न होते. सत्वगुणामुळे जीवात्म्यास सुख आणि ज्ञान या संबंधाने (अभिमानाने) बंधन निर्माण होते.
सात्विक ज्ञानामुळे माणसाची दृष्टी एकाग्र होते.
उत्तम विद असणारा अमल (दिव्य) लोक प्राप्त करुन घेतो.
त्याला निर्मल फल मिळते.
सत्वातून ज्ञानाची उत्पत्ती होते.
मृत्यूनंतर त्याला ऊर्ध्वगति मिळते.

॥श्रीराम समर्थ॥

Syndicate content